|
-:¦:- اینجا ، پای دلی در میان است... -:¦:-
راز دل با یار محرم هم نباید باز گفت^روزی آن محرم اگر بیگانه شد تکلیف چیست...
| ||
|
|
همیشه بهترینها برای من بوده و هست..!
اگه مال من نشدی ، بدون بهترین نبودی... ________________________ یكی بـــود ، یكی ...
مـــن میروم قصّـــه باید آغــــاز شود . . . ! ________________________ هر روز این عشق یکطرفه را طی میکنم یکبار هم تو گامی بدین سو بردار... نترس..!
جریمه اش با من ! ________________________
وقتی از شمال چشم های تو می گذرد.!!!
بـرای ڪـشتن یــڪـ قبیلـــﮧ ، ڪـافی ســـت!
خدایا..! من اینجا ... دلم سخت معجزه می خواهد و تو انگار ! معجزه هایت را گذاشته ای برای روز مبادا...
_______________________________________
هیس !! کمی آرامتر تنها شو ، بی صدا تر بشکن ! آهسته تر سراغش را بگیر ! ممکن است بیدار شود ،!! وجدان نداشته اش... _______________________________________
حرف تو که می شود !
من چقدر ناشیانه ، ادعای بی تفاوتی می کنم...
_______________________________________
تمام پل های پشت سرم را خراب کرده ام از عمد !!! آری...
راه اشتباه را نباید برگشت... _______________________________________ می گـفتـی : گـذشته ها گذشته !
سلام به همه ی دوستای با مرام...
این وبلاگم نمیدونم چرا این باکسش مشکل داره. به این دلیل یه وبلاگ جدید درست کردم. اگه موفق نشدید تو این وبلاگم کامنت بذارید ، به اون یکی وبلاگم برید و توی اونجا کامنتهای زیباتون رو بذارید... اینم آدرسش: ashkan0261.loxblog.com کاسۀ آب هم ، پشت سرت افاقه نکرد... طلسم ِ برگشت ِ تو را انگار هیچ معجزه ای نمیشکند... ________________________________________________ مگه با باد نسبتی داری ..؟! چقدر شبیه تو ... یک لحظه آمد مرا پیچاند و رفت ... ________________________________________________ خدایا..! اندکی نفهمی عطا کن... مردم از بس فهمیدم و به روی خودم نیاوردم... ________________________________________________ جای خالیت را نفس میکشم..! عطرت از تو با وفا تر است...
مهربانی جاده ایست... که هرچه پیش روی ، خطرناک تر می گردد... ________________________________________ معلمم به خط فاصله می گفت : خط تیره...خوب می دانست فاصله ها ، چه به روزگار آدم می آورد...________________________________________ زاهدم برد به مسجد که مرا توبه دهد... توبه کردم که نفهمیده به جایی نروم..._______________________________________ خدایا ..! در لیست آدمهایت اشتباهی شده است... اسم من که ایوب نیست... ______________________________________ فقط پلی بودم برای عبورت... فکر تخریب من نباش !به آخر که رسیدی دست تکان بده... خودم فرو می ریزم ...
من رفتـــــــــــم ... آخر..!
اگر می دانستم نگاهت زبان نگاهم را نمیفهمد، هیچگاه نگاهت نمیکردم... اگر می دانستم روزی تو را از دست می دهم، هیچگاه به دستت نمی آوردم... اگر می دانستم جدایی به این حد تلخ است، هیچگاه دل به دوستی نمیبستم... اگر می دانستم جدایی برای عشق است، هیچگاه عاشق نمیشدم... اگر می دانستم سر انجام عاشقی چنین است، هیچگاه آغاز نمی کردم...
شانه هایم کم آوردند... بار خستگی هایم را، گونه هایم می کشد این روزها... _______________________________________ دست خودت نیست،نمک نشناسی اصلا"... بخاطر همین است که میانهءمان مدام شور میزند... _______________________________________ اینجا به غیر از تارهای تنهایی... خانهء دیگری برای عنکبوت قلبم وجود ندارد... _______________________________________ عشق اگر وجود داشته باشد، اولویت اول زندگی آدم میشود... پس نگو عاشقمی... وقتی به فکر همه هستی، جز من...! _______________________________________ حسادت نکن! … این که بعد از تو بغل گرفته ام … زانوی غـَم اســت...
برای دوست داشتنت از من دلیل می خواهند...!! نازنین...!! چشمانت را قرض می دهی...؟؟؟
تا دوباره دیدنت... این رختخواب را "وارونه" خواهم خوابید!
سکوتم را بشکن...!
من زانوانم را در آغوش کشیده بودم... وقتی تو برای آغوش دیگری زانو زده بودی...
دنیا چقدر بزرگ شده است... تا چشم کار می کند جای تو خالیست...
هی، پاییـــــــــز ... ابرهایت را زودتر بفرست ؛ شستن این گرد غم از دل من چند پاییز باران میخواهد... _________________________________________
حالا که تمام ِ راه را آمده ام ، حالا که تـا تـ ـ ـو هیچ نمانده ، چقدر دیر یادَش آمد ،خـُدا... که ما قسمت ِ هَم نیستیم... ! ________________________________________________________ و من هنوز شب ها تختم را غلت میزنم...! به این امید که تو آن سو خوابیده باشی... ________________________________________________________ چقدر طولانی اند... این شب های لعنتی که از آغوش تو دورم... ____________________________________________________________________________ نامت هرچه هست باشد... من باران صدایت میزنم... آخر ، سالهاست در دلم خشک سالیست... ____________________________________________________________________________ دیگر غمگین مباش... مسیر خانه ات را از حافظه ی کفشهایم پاک کردم... ____________________________________________________________________________ باید یک غریق نجات همیشه همراهم باشد... غرق در فکرت شدن اصلا دست خودم نیست...
گفتم ای جنگل پیر :
تازگی ها چه خبر ؟؟
پوزخندی زد و گفت :
هیچ . . . کابوس تبر . . . اگر با گرگها زندگی میکنی
زوزه کشیدن را بیاموز
من در روزگاری زندگی می کنم
که تنها
خدایش از پشت خنجر نمی زند ... یادم باشد امشب بعضی از آرزوها یم را دم در بگذارم ،
تقصیر ما نیست که بر روی حرفمان نمیمانیم...! ما بر زمینی زندگی میکنیم که هر روز خود را دور میزند... ______________ مثل آن مسجد بین راهی تنهایم...هرکس هم می آید مسافر است... میشکند،هم نمازش را و هم دلم را و میرود... ______________ در روزگاری که لبخند آدمها به خاطر شکست توست... برخیز تا بگریند... ______________ برای تا ابد ماندن باید رفت... گاهی به قلب کسی ،گاهی از قلب کسی... ______________ عشق ورزیدن و سپس جدا شدن...این است حکایت تلخ زندگی همهء ما... ______________ صبورانه در انتظار زمان بمان،هر چیز در زمان خودش رخ میدهد... باغبان حتی اگر باغش را غرق آب کند،درختان خارج از فصل خود میوه نمیدهند... ______________ من و تو برای رسیدن به هم هیچ چیز کم نداریم!!به غیر از یک معجزه... ______________ کسی چه میداند...شاید این جهان،جهنم سیارهء دیگری باشد... خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است ... کارم از گریه گذشته است به آن میخندم ... من نه عاشق هستم ونه محتاج نگاهی که بلغزد برمن... من خودم هستم ویک حس غریب که به صد عشق و هوس می ارزد... خدای من... زندگی را به بهانه خواب... گریه کردم ،گریه هم اینبار آرامم نکرد هرچه کردم... هرچه... آه! انگار آرامم نکرد روستا از چشم من افتاد، دیگر مثل قبل گرمی آغوش شالیزار ،آرامم نکرد بی تو خشکیدند پاهایم ،کسی راهم نبرد درد دل با سایه و دیوار آرامم نکرد خواستم دیگر فراموشت کنم، اما نشد خواستم، اما نشد، این کار آرامم نکرد سوختم آنگونه در تب، آه! از مادر بپرس دستمال تب بر ،نمدار،آرامم نکرد ذوق شعرم را کجا بردی که بعد از رفتنت عشق و شعر و دفتر و خودکار آرامم نکرد ... بعضی آدمها ناخواسته همیشه متهماند؛ به خاطر سکوتشان، کتاب خواندنشان، کاری به کار کسی نداشتنشان، خلوتشان، اتاقشان، استراحتشان، روی پای خود ایستادنشان، دوست داشتنشان! گویی جان میدهند برای اتهام بستن و از همه بدتر اینکه زود فراموش میشود خوبی هایشان...
عشق عشق یعنی خلوت و راز و نیاز عشق یعنی محبت و سوز و گداز عشق یعنی سوز بی ماوای ساز عشق یعنی نغمه ای از روی ناز عشق یعنی کوی ایمان و امید عشق یعنی یک بغل یاس سپید عشق یعنی یک ترنم از یه یار عشق یعنی سبزی باغ و بهار عشق یعنی لحظه دیدار یار عشق یعنی انتهای انتظار عشق یعنی وعده بوس و کنار عشق یعنی یک تبسم بر لب زیبای یار عشق یعنی حس نرم اطلسی عشق یعنی با خدا در بی کسی عشق یعنی همکلام بی صدا عشق یعنی بی نهایت تا خدا… ((عشق یعنی با خدا تنها شدن...))  داشتم با ماشینم میرفتم سر كار تلفنم زنگ خورد گفتم بفرماییدالو الو فقط فوت كرد گفتم اگه مزاحمی یه فوت كن اگه میخوای بامن دوست بشی دوتا فوت كن دوتا فوت كرد گفتم اگه زشتی یه فوت كن اگه خوشگلی دوتا فوت كن دوتا فوت كرد گفتم اگه اهل قرار نیستی یه فوت كن اگه هستی دوتا فوت كن دوتا فوت كرد گفتم من فردا میخوام برم رستوران شانزریزه ساعت دوازده اگه نمیتونی بیای یه فوت كن میتونی دوتا فوت كن دوتا فوت كرد با خوشحالی تلفنو قطع كردم فردا صبحش حسابی به خودم رسیدم ادكلن زدم به پوستمو بهترین لباسامو پوشیدم فكرم همش پیش قرارم بود داشتم از خونه در میومدم كه زنم گفت ظهر ناهار میای خونه اگه نمیای یه فوت كن اگه میای دوتا فوت كن!!!!!!  به نام آنکه آفرید تا دوست بداریم…
لب شیرین تورا غیر منی میبوسد^چه کنم گر نزنم تیشه به سر چون فرهاد…
رفت حاجی به طواف حرم و باز آمد^ما به قربان تو رفتیم و همان جا ماندیم…
دل من در سبدی عشق به نیل تو سپرد^نگهش دار به موسی شدنش می ارزد…
آنقدر عشق تو دارم که اگر آه کشم^ز لبم بوی کباب جگرم می آید…
ای روزگار عافیت شکرت نکردم لاجرم^دستی که در آغوش بود اکنون به دندان میبرم…
بر من از جور تو هر چند بیداد رود^چون که رخسار تو بینم همه از یاد رود…
گفتی محبت کن برو، باشد خداحافظ ولی^رفتم که تو باور کنی دارم محبت میکنم...
دل به صدایی که مگر در تو رسد^ناله ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد...
آواز تیشه امشب از بیستون نیامد^شاید به خواب شیرین فرهاد رفته باشد...
بیستون بر سر راه است،مبادا از شیرین^خبری برده و غمگین دل فرهاد کنید...
من نه آنم که دو صد مصرع رنگین گویم^من چو فرهاد یکی گویم و شیرین گویم...
عشق است که صد پاره نماید جگر کوه^این گونه هنر تیشهء فرهاد ندارد...
ز حسرت لب شیرین هنوز میبینم^که لاله خون می دمد از ، دیدهءفرهاد...
گر چه فرهادم به تلخی جان برآید،باک نیست^بس حکایتهای شیرین باز می ماند ز من...
غرق خون بود و نمیمرد ز حسرت فرهاد^خواندم افسانهءشیرین و به خوابش کردم...
ز همه دست کشیدم که تو باشی همه ام^با تو بودن ز همه دست کشیدن دارد...
مثل چشمه ای که جا میشه تو کوزهء سفال^بی دریغی،مثل جنگلهای سر سبز شمال...
حلقهءزلف تو در خواب نمودند به من^جز پریشانی از آن خواب،چه تعبیر مرا...
خواب اصحاف کهف قصهءتکراری ماست^ما همانیم که در غار دلت پوسیدیم...
اندکی عاشقانه تر زیر این باران بمان^ابر را بوسیده ام تا بوسه بارانت کنم...
عشق بازیست نه آن بازی که مرا مات کنی^نازنینا دل من صفحهءشطرنج که نیست...
بگذاشتم،غم تو مگذاشت مرا^حقا که غمت از تو وفادار تر است...
هر که در سینه دلی داشت به دلداری داد^دل نفرین شدهء ماست که تنهاست هنوز...
خار سودای تو آویخته در دامن دل^ننگم آید که به اطراف گلستان گذرم...
بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است^مثل شهری که روی گسل زلزله هاست...
افسوس که بعد از تو دگر مست نگشتیم^هر چند که صد ساقی و می یاور ما بود...
آنروز که در آتش عشق تو افتادم^سر سبز تر از آتش نمرود شدم...
((امید وارم خوشتون بیاد...))
|
درباره وبلاگ
|
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] | ||
